Unieke natuurgebieden en nationale parken scoren hoog op het verlanglijstje van reizigers en sinds de discussie over klimaatverandering volop losgebarsten is krijgen milieuvriendelijke vormen van reizen steeds meer aandacht.

Ecologisch verantwoord toerisme, zeg maar ecotoerisme zit dan ook in de lift. Meer en meer reisorganisatoren pikken in op die trend en binnen de toeristische sector maken kjlimaatcompensatieprogramma’s en groene keurmerken opgang.

Ook milieuorganisaties zoals het Wereld Natuur Fonds (WWF) zien brood in het groene toerisme. Voor hen is ecotoerisme een middel om fondsen te werven en mensen te sensibiliseren voor het beschermen van fragiele ecosystemen.

Voor locale gemeenschappen is ecotoerisme dan weer een middel om inkomsten te genereren en tezelfdertijd hun natuurlijke omgeving intact te houden. Met al die verschillende spelers op het veld is het duidelijk dat ecotoerisme heel diverse vormen kan aannemen. Een precieze definitie is dan ook moeilijk al gelden wel de volgende basisregels: Natuurbeleving staat centraal en de reis minimaliseert de impact van de toerist op de natuurlijke omgeving.

Ecotoerisme ondersteunt de bescherming van natuurgebieden of nationale parken en sensibiliseert zowel de locale bevolking als de toerist voor het belang van natuurbescherming. Ecotoerisme streeft een evenwicht na tussen de belangen van natuur, lokale bevolking en reiziger.